Fonoholizm

Pokolenie „HEAD DOWN” – osoby ze spuszczonymi głowami, z oczami wpatrującymi się w ekrany smartfonów. Większość czasu spędzają surfując w sieci, oglądając filmiki, obserwując zdjęcia znajomych, grając w gry czy korzystając z aplikacji mobilnych. Pokolenie lepiej czujące się w Internecie i wirtualnym świecie, niż w rzeczywistości. Doskonale orientują się w nowych trendach, aplikacjach, grach – wszystko kosztem realnego życia – bycia i doświadczania. Nie do końca poznane są długofalowe konsekwencje takiego stylu życia, jednak można przypuszczać, że ucierpi na tym przede wszystkim młodość, którą nasze dzieci i nastolatki tracą żyjąc „obok” i spędzając kilka godzin dziennie w wirtualnej rzeczywistości.

Nie jest zaskoczeniem grupka osób stojących obok siebie i rozmawiających ze sobą za pomocą smartfonów, a nie twarzą w twarz. Młodzież nie ma problemu z żadnym zadaniem domowym, (prawie) wszystkie zadania dostępne są od ręki w sieci. Gorzej z przyswajaniem wiedzy i operowaniem nią – tu już jest kłopot. Okazuje się, że mechaniczne przepisywanie zadań nie daje im umiejętności i na sprawdzianie wypadają przeciętnie lub słabo. Dodatkowo dochodzi szereg innych konsekwencji nadmiernego korzystania z telefonu komórkowego m.in.:

  • Problemy z koncentracją,
  • Zaniedbywanie obowiązków szkolnych,
  • Ogólne zmęczenie,
  • Nadpobudliwość,
  • Bycie w ciągłej gotowości do skorzystania z telefonu komórkowego wtedy, gdy się tego chce,
  • Nieumiejętność wspólnej zabawy, spędzania wolnego czasu,
  • Problemy z nawiązywaniem kontaktu z innymi,
  • Nadmierna obawa bycia off-line,
  • Konflikty w rodzinie, wśród uczniów,
  • Poczucie osamotnienia, wyobcowania,
  • Objawy somatyczne takie jak ból szyi, pleców, problemy ze wzrokiem,
  • Zaniedbywanie obowiązków domowych,
  • Stwarzanie zagrożenia w ruchu drogowych (przechodząc przez jezdnię wpatrując się w komórkę).

Technologie mobilne to nie same negatywy, jednakże ślęczenie w komórce nie powinno zastąpić realnego życia, relacji między ludzkich i rozwoju zainteresowań. We współczesnym świecie obserwuje się bowiem zjawisko zwane „fonoholizmem”, uzależnieniem od telefonu komórkowego, ciągła potrzeba bycia online, najlepiej 24 h na dobę. Dodatkowo w sieci pojawiają liczne zagrożenia i nieodpowiednie dla naszych dzieci treści.

Smartfony mają bowiem mnóstwo zalet jeśli jesteśmy „świadomymi użytkownikami”, a więc:

  • Korzystamy z urządzeń w zrównoważony sposób,
  • Wiemy czym są zachowania kompulsywne,
  • Potrafimy zaplanować i ograniczyć sobie czas spędzany w komórce,
  • Rozwijamy tam swoje pasje i zainteresowania,
  • Poszerzamy horyzonty, poznajemy świat, zdobywamy wiedzę,
  • Mamy prawdziwe życie poza światem online i sieć wsparcia społecznego.

Rodzice powinni zatem:

  • Omówić z dzieckiem zasady korzystania z telefonu komórkowego,
  • Ustalić ograniczenia czasowe (kiedy i na jak długo możemy korzystać z urządzenia),
  • Monitorować treści do jakich dzieci mają dostęp,
  • Poinformować dziecko by nie zamieszczało swoich danych osobowych, nie wysyłało sms, nie udostępniało osobistych treści i informacji osobom nieznajomym,
  • Dbać nie tylko o ilość ale o jakość czasu spędzanego przez dziecko w sieci.

 

Jeśli wydaje Ci się, że Twoje dziecko popadło w nadmierne zaabsorbowanie Internetem, komórką lub komputerem, a wirtualna rzeczywistość staje się dla niego ważniejsza niż realni znajomi i przyjaciele skorzystaj z pomocy specjalistów  lub zadzwoń  Telefon zaufania 801 889 880

 

Psycholog szkolny

Agnieszka Czarnecka

 

Źródła:

  1. Publikacja Fundacji „Dbam o mój zasięg” „Nałogowe korzystanie z telefonów komórkowych Szczegółowa charakterystyka zjawiska fonoholizmu w Polsce. Raport z badań”, 2016.
  2. „Pokolenie HEADDOWN jako konsekwencja smartfonizacji społeczeństwa” – Czerska, 2016